• Warmte: Een vorm van energie die voortkomt uit de beweging, trillingen, en rotatie van moleculen, evenals uit de potentiële energie die opgeslagen is als gevolg van Vanderwaalskrachten tussen moleculen.
• Temperatuur: Een maat voor de gemiddelde kinetische energie van de moleculen in een stof.
• Absolute Nulpunt: Beschrijving: Een theoretisch punt waarop er absoluut geen moleculaire beweging meer is, gelijk aan -273,15 graden Celsius of 0 Kelvin.
• Faseovergangen: Beschrijving: Veranderingen in de staat van materie die plaatsvinden wanneer moleculen genoeg energie hebben om Vanderwaalskrachten te overwinnen, zoals bij verdamping.
• Vanderwaalskrachten: Beschrijving: Aantrekkingskrachten tussen moleculen als gevolg van statische elektrische ladingen.

• Warmtegeleiding: Het proces waarbij warmte-energie wordt overgedragen door direct contact tussen moleculen. Dit proces is afhankelijk van het materiaal en diens warmtegeleidingscoëfficiënt (λ).
• Warmtestroming: Transport van warmte binnen een vloeistof of gas veroorzaakt door fysieke beweging van groepen moleculen van een hogere naar een lagere temperatuur.
• Warmtestraling: Energieoverdracht in de vorm van elektromagnetische golven, waaronder infraroodstraling, die niet afhankelijk is van een medium om zich te verplaatsen. De hoeveelheid uitgewisselde energie hangt af van de temperatuurverschillen, de eigenschappen van het oppervlak, de afstand tussen de objecten en hun relatieve oppervlakten. Emissie verwijst naar de uitzending van straling door een object, terwijl adsorptie de opname van straling beschrijft.
• Vermogen (P): De snelheid waarmee energie wordt overgedragen of omgezet. In de context van warmtetransport verwijst dit naar de warmtestroom.
• Thermische geleidbaarheid (λ): Een materiaalspecifieke eigenschap die aangeeft hoe goed het materiaal warmte kan geleiden, uitgedrukt in W/(m·K).

• Warmtecapaciteit (): De hoeveelheid energie die nodig is om een bepaalde hoeveelheid stof met één graad in temperatuur te laten stijgen, uitgedrukt in Joule per Kelvin (J/K).
• Soortelijke warmte (): Een stofeigenschap die aangeeft hoeveel energie nodig is om één kilogram van de stof één graad in temperatuur te laten stijgen, uitgedrukt in Joule per kilogram per Kelvin (J/(kg·K)).

• Ideaal gas: Een hypothetisch gas waarvan de deeltjes geen volume innemen en geen interacties met elkaar hebben. Het gedrag van ideale gassen wordt beschreven door de ideale gaswet .
• Reëel gas: Een gas waarvan de deeltjes wel volume innemen en interacties met elkaar hebben, zoals aantrekking en afstoting, die beschreven worden door de van der Waalskrachten.
• Van der Waalskrachten: Intermoleculaire krachten die de interacties tussen moleculen in reële gassen beschrijven, inclusief aantrekking en afstoting.
• Kinetische deeltjesmodel: Een model dat gassen beschouwt als kleine, harde deeltjes die constant in willekeurige richtingen bewegen en elastische botsingen met elkaar en met de wanden van hun container hebben.
• Gasconstante (): Een fysische constante die voorkomt in de ideale gaswet, met een waarde van J/(mol·K).
• Mol: Een eenheid van hoeveelheid stof in het internationaal systeem van eenheden (SI), die gelijk is aan het aantal deeltjes in 12 gram van koolstof. In één mol zitten ongeveer deeltjes/mol.

• Lading: Een eigenschap van bepaalde deeltjes die ervoor zorgt dat ze aantrekkings- of afstotingskrachten uitoefenen in de buurt van andere geladen deeltjes. Ladingen zijn er in twee soorten: positief en negatief.
• Atomen: De bouwstenen van de materie, bestaande uit een kern van protonen (positief geladen) en neutronen (neutraal), omgeven door elektronen (negatief geladen). Atomen zijn normaal gesproken neutraal omdat ze evenveel protonen als elektronen bevatten.
• Geleidende materialen: Stoffen die elektrische stroom kunnen geleiden dankzij de aanwezigheid van vrije, beweeglijke elektronen. Voorbeelden zijn metalen zoals aluminium.
• Niet-geleidende materialen: Stoffen die geen elektrische stroom geleiden omdat hun elektronen niet vrij kunnen bewegen. Voorbeelden zijn edelgassen zoals helium.
• Elektrische spanning: Ook bekend als potentiaalverschil. Spanning ontstaat wanneer elektrische ladingen gescheiden worden en is de 'druk' die de ladingen weer naar een neutrale evenwichtstoestand wil brengen. We drukken spanning uit in de eenheid Volt.
• Voltmeter: Een apparaat gebruikt om de hoeveelheid spanning (potentiaalverschil) tussen twee punten in een elektrische schakeling te meten. Spanning wordt gemeten in volt (V), vernoemd naar Alessandro Volta.
• Spanningsbron: Een apparaat of systeem dat een constante spanning levert, zoals een batterij of een generator.

• Elektrische stroom: Beweging van elektronen door een geleider. Gemeten in ampère (A).
• Spanning (U): Het 'elektrisch potentieelverschil' tussen twee punten in een schakeling. Gemeten in volt (V).
• Weerstand (R): Een maat voor hoeveel een object de doorgang van elektrische stroom tegenhoudt. Gemeten in ohm (Ω).
• Ohmse weerstand: Weerstanden die zich gedragen volgens de wet van Ohm, waarbij de weerstandswaarde constant blijft ongeacht de stroom die erdoorheen loopt.

• Energie: De hoeveelheid potentie van een systeem om arbeid te verrichten. Energie zorgt ervoor dat apparaten werken en blijft in totaal altijd gelijk. Er zijn verschillende vormen zoals warmte, licht, en beweging.
• Elektriciteit: Een drager van energie, die energie kan verplaatsen van een bron naar een gebruiker.
• Vermogen (P): De hoeveelheid energie die per seconde wordt geleverd of verbruikt. Gemeten in Watt (W).
• Energieverbruik (E): De totale hoeveelheid omgezette energie, gemeten in Joules (J) of kilowattuur (kWh).
• kilowattuur: Een alternatieve eenheid voor energieverbruik. 1 kWh is gelijk aan 3,6 MJ.

• Energieomzetting: Het proces waarbij energie van de ene vorm naar de andere wordt omgezet.
• Elektrisch rendement: Specifiek het rendement gerelateerd aan de omzetting van elektrische energie naar andere vormen van energie.
• Nuttige energie: Het deel van de totale energie die nuttig gebruikt wordt in de context van de bedoelde toepassing.
• Rendement : Het percentage van de energie dat wordt omgezet in een nuttige vorm van energie tijdens een energieomzetting.

• Ohmse weerstand: Een weerstand waarbij de verhouding tussen spanning en stroomsterkte constant is, onafhankelijk van de belasting.
• Niet-ohmse weerstand: Een weerstand waarbij de verhouding tussen spanning en stroomsterkte verandert onder invloed van externe factoren zoals temperatuur en licht.
• PTC (Positief Temperatuur Coëfficiënt): Een weerstand die toeneemt met de temperatuur.
• NTC (Negatief Temperatuur Coëfficiënt): Een weerstand die afneemt met de temperatuur.
• LDR (Light Dependent Resistor): Een weerstand die varieert met de hoeveelheid licht die erop valt.

• Soortelijke weerstand (): Een eigenschap van materiaal die aangeeft hoeveel weerstand een draad van 1 meter lang en met een doorsnede van 1 vierkante meter heeft.
• Geleiders: Materialen die elektriciteit goed geleiden, vaak door de aanwezigheid van vrije elektronen.
• Isolators: Materialen die elektriciteit slecht geleiden, omdat hun elektronen niet vrij bewegen.

• Serieschakeling: Een schakeling waarin componenten achtereenvolgens zijn verbonden en de stroom door elk component gelijk is.
• Parallelschakeling: Een schakeling waarin componenten naast elkaar zijn verbonden, waardoor meerdere paden voor de stroom ontstaan. De spanning over elk parallel component is gelijk.
• Gemengde schakeling: Een combinatie van serieschakelingen en parallelschakelingen in één circuit.
• Stroomwet van Kirchhoff: Alle elektrische stroom die een knooppunt binnenkomt, is gelijk aan de stroom die het knooppunt verlaat.
• Spanningswet van Kirchhoff: De totale spanning rond elke gesloten lus in een circuit is gelijk aan de som van alle deelspanningen in die lus.

• Serieschakeling: Een elektrische schakeling waarin componenten achter elkaar zijn geschakeld zodat er maar één weg voor de stroom is.
• Parallelschakeling: Een elektrische schakeling waarin componenten naast elkaar zijn geschakeld, waardoor er meerdere wegen voor de stroom zijn.
• Vervangingsweerstand: De weerstand die de totale weerstand van een serie of parallel geschakelde combinatie van weerstanden vertegenwoordigt.
• Geleidbaarheid (): Het omgekeerde van weerstand, uitgedrukt als , waarbij geleidbaarheid is en weerstand.

• Spanningsdeler: Een elektrische schakeling die een deel van de totale spanning levert door middel van twee of meer weerstanden in serie.
• Bronspanning (): De totale spanning geleverd door de voedingsbron.
• Deelspanning (): De spanning gemeten over een enkele weerstand binnen een seriegeschakelde combinatie.
• Vervangingsweerstand (): De totale weerstand van een serie of parallel geschakelde combinatie van weerstanden.

• Lorentzkracht: De kracht die ervaren wordt door een elektrisch geladen deeltje wanneer het zich verplaatst binnen een magnetisch veld. Deze kracht is afhankelijk van de lading van het deeltje, de snelheid waarmee het deeltje zich beweegt, en de sterkte van het magnetisch veld.
• Elektromotor: Een apparaat dat elektrische energie omzet in mechanische energie door gebruik te maken van de Lorentzkracht. Belangrijke onderdelen van een elektromotor zijn:
  • Stator: Het vaste deel van de motor dat het magnetisch veld creëert.
  • Rotor: Het bewegende deel van de motor dat draait door de werking van de Lorentzkracht.
• Linkerhandregel (FBI-regel): Een hulpmiddel om de richting van de Lorentzkracht te bepalen. FBI staat voor Flux (magnetische veldlijnen), Beweging (richting van de snelheid van het deeltje), en stroom (I, richting van de Lorentzkracht). De duim wijst in de richting van de kracht (F), de wijsvinger in de richting van het magnetisch veld (B), en de middelvinger in de richting van de snelheid (v) van het deeltje.
• Bescherming van het Aardmagneetveld: Het aardmagneetveld beschermt de aarde tegen kosmische straling door geladen deeltjes uit de ruimte af te buigen, dankzij de Lorentzkracht. Dit mechanisme is cruciaal voor het behoud van de atmosfeer en het leven op aarde.

• Plaats (): De positie van een object in een bepaald referentiesysteem, uitgedrukt in coördinaten.
• Verplaatsing (): De kortste afstand van het beginpunt naar het eindpunt van de beweging van een object.
• Afgelegde weg: De totale afstand die een object heeft afgelegd tijdens zijn beweging.
• (X, t)-diagram: Een grafiek die de positie () van een object weergeeft als functie van de tijd ().
• (s, t)-diagram: Een specifiek type (Xt)-diagram dat de afgelegde weg () van een object over tijd weergeeft.
• Eenparige beweging: Een beweging waarbij een object met een constante snelheid beweegt.
• Versnelde beweging: Een beweging waarbij de snelheid van een object toeneemt over tijd.
• Vertraagde beweging: Een beweging waarbij de snelheid van een object afneemt over tijd.
• Gemiddelde snelheid (): De totale afgelegde afstand gedeeld door de totale tijd.
• Exacte snelheid: De snelheid van een object op een specifiek tijdstip, bepaald met de raaklijnmethode.

• Versnelling: De snelheid waarmee de snelheid van een object verandert over tijd in een bepaalde richting.
• (x,t)-Diagram: Een grafiek die de positie van een object over tijd weergeeft.
• (v,t)-Diagram: Een grafiek die de snelheid van een object over tijd weergeeft.
• Gemiddelde Snelheid: De totale afgelegde afstand gedeeld door de totale tijd.
• Raaklijn Methode: Een methode om de instantane snelheid of versnelling van een object op een specifiek moment te bepalen door de helling van de raaklijn aan de curve in een (v,t)-diagram te berekenen.
• Oppervlaktemethode: Een methode om de afgelegde afstand te berekenen door de oppervlakte onder de curve in een (v,t)-diagram te bepalen.
• De valversnelling: De versnelling waarmee voorwerpen op aarde vallen wanneer we de luchtweerstand verwaarlozen. Deze heeft een gemiddelde waarde van .

Hefbomen**: Gereedschappen of systemen die het principe van momenten gebruiken om met een kleine kracht een grotere kracht te genereren.

• Moment: Het rotatie-effect dat een kracht uitoefent op een bepaalde afstand (de arm) van een draaipunt.
• Draaipunt: Het punt waaromheen een object draait of kan draaien.
• Arm: De loodrechte afstand van de krachtlijn tot het draaipunt.

• Wet: Een vast verband tussen twee natuurkundige verschijnselen. De wetten van Newton verklaren het verband tussen beweging en kracht.
• 1e wet van Newton: Voorwerpen versnellen niet zonder een resulterende kracht. Ze bewegen in een rechte lijn of staan stil tenzij er een netto kracht op hen werkt.
  • Geen resulterende kracht: Een trein met constante snelheid in een rechte lijn.
  • Wel resulterende kracht: De maan draait in een cirkelbaan om de aarde door de zwaartekracht.
  • Wel resulterende kracht: Een vallende volleybal versnelt door zwaartekracht.
• 2e Wet van Newton: Een object versnelt wanneer er een resulterende kracht op werkt. Deze versnelling is recht evenredig met de kracht en omgekeerd evenredig met de massa.
  • Formule: , waarbij de massa is en de versnelling.
  • Voorbeeld: Een kleine auto remt met 1800 Newton en heeft een massa van 900 kilogram.
• 3e Wet van Newton: Alle krachten komen in paren voor, waarbij elke actie een gelijke en tegengestelde reactie heeft.
• formule vorm:
• Voorbeelden:
  • Een persoon duwt tegen een muur; de muur duwt terug met gelijke kracht.
  • Kanon en kogel: het kanon ervaart een terugslagkracht gelijk aan de kracht waarmee het de kogel afschiet.

Weerstandskrachten: Krachten die beweging of neiging tot beweging tegenwerken Luchtweerstand: Specifieke weerstandskracht die werkt op objecten in beweging door de lucht, afhankelijk van snelheidsverschil.
Frontale Oppervlakte: De grootte van het oppervlak van een object dat in aanraking komt met de lucht.
Relatieve Snelheid: Het snelheidsverschil tussen het object en de lucht
Luchtdichtheid: De massa per eenheid van volume van de lucht, beïnvloedt de weerstandskracht.
Cw-waarde (Luchtweerstandscoëfficiënt): Een getal dat de aerodynamische efficiëntie van een object aangeeft. De vorm van een object (bijvoorbeeld, hoe gestroomlijnd het is) heeft een grote invloed op de Cw-waarde.

• Periodieke Beweging: Een beweging die zich herhaalt binnen een vaste periode, zoals de cyclus van dag en nacht of de vier seizoenen.
• Periode (T): De tijd die nodig is voor het voltooien van één volledige cyclus van een periodieke beweging.
• Fase: Beschrijft hoe ver een periodieke beweging is gevorderd binnen één cyclus.
• Gereduceerde Fase: De fase na het verwijderen van alle volledige cycli, wat aangeeft hoe ver een beweging in zijn huidige cyclus is.
• Faseverschil: Een maat voor hoeveel één cyclus voor- of achterloopt op een andere, gebruikt om twee cycli te vergelijken.
• Trilling: Een specifiek type periodieke beweging rond een evenwichtsstand.
• Amplitude: De maximale uitwijking van de trilling vanuit de evenwichtsstand.
• Frequentie: Het aantal trillingen per seconde, uitgedrukt in Hertz (Hz).
• Amplitudemodulatie (AM)

• Trillings-energie: De energie die komt kijken bij het heen en weer bewegen van iets, zoals een veer of een slinger.
• Harmonische trillingen: Heen en weer bewegingen die mooi en regelmatig zijn, zoals een perfecte schommelbeweging.
• Gedempt massaveersysteem: Als iets trilt maar langzaam stopt met trillen door weerstand, zoals hoe een auto stopt met trillen na een drempel.
• Veerenergie: De energie opgeslagen in een uitgerekt of ingedrukt veer.
• Kinetische energie: De energie die een voorwerp heeft omdat het beweegt.
• Resonantie: Wanneer iets gaat trillen met een bepaalde frequentie en die trillingen steeds sterker worden, zoals het geval was met de Tacoma Narrows Bridge.

• Lopende golven: Golven die zich verplaatsen door een medium.
• Transversale golven: Golven waarbij de deeltjes van het medium loodrecht op de voortplantingsrichting bewegen. Bijvoorbeeld: golven op een snaar.
• Longitudinale golven: Golven waarbij de deeltjes van het medium parallel aan de voortplantingsrichting bewegen. Bijvoorbeeld: geluidsgolven.
• Puls-golven: Korte, niet-continue golven die zich eenmaal voortplanten door een medium.
• Continue-golven: Ononderbroken golven die blijven voortplanten door een medium.
• Eigenschappen van golven
• Frequentie: Het aantal golven dat per seconde passeert.
• Golflengte: De afstand tussen twee opeenvolgende gelijke punten van de golf.
• Voortplantingssnelheid: De snelheid waarmee de golf zich door het medium beweegt.
• Amplitude: De maximale uitwijking van een punt op de golf ten opzichte van zijn rustpositie.
• Fasen en faseverschil
• Fase: Beschrijft het stadium van een golf op een bepaald moment en plaats.
• Gereduceerde fase: De fase van een golf uitgedrukt als een fractie van de golflengte of periode.
• Faseverschil: Het verschil in fase tussen twee punten op een golf of tussen twee golven.
  [!grootheden]- Tabel grootheden en eenheden
  | Symbool | Beschrijving | Eenheid | SI-dimensie |
  | ------------- | ---------------------- | ------- | ----------- |
  | | Frequentie | Hz | |
  | | Amplitude | m | m |
  | | Golflengte | m | m |
  | | Voortplantingssnelheid | m/s | m/s |
  | | Fase | - | - |
  | | Faseverschil | - | - |